Koncert i po koncercie

Styczeń to czas świątecznych i noworocznych koncertów. Regularnie chodzę do filharmonii, przynajmniej raz w miesiącu, ale także i do innych przybytków kultury oferujących taką rozrywkę. W grudniu pojawił się koncert noworoczny, filharmoniczny, ale poza filharmonią. Można było rezerwować bilety mailowo, pod warunkiem, że odbierze się w ściśle określonym terminie. Zarezerwowałam. Dwa dni przed terminem odbioru otrzymałam ponaglającego maila. Odpisałam, że oczywiście odbiorę w WYZNACZONYM  terminie, ale dopiero w ostatnim dniu, bo się moje godziny pracy pokrywają z godzinami punktu obsługi widza i mam tylko ten jeden możliwy termin. W umówionym dniu, na godzinę przed zamknięciem punktu zjawiłam się po bilet. Odniosłam wrażenie, że pan obsługujący był z tego powodu bardzo niezadowolony. A maila zamawiającego pani ma ? Miałam. Gdzieś poszedł. Wrócił. A maila potwierdzającego pani ma ? Miałam. Znów gdzieś poszedł. Już się zaczynałam wnerwiać. Wrócił. To na listę proszę się wpisać. Na jaką znów listę?? No, że pani dostała bilet. Jeszcze nie dostałam - mówię. A, no racja. I znów poszedł! Po 5 minutach wrócił z biletem. Minę miał bardzo niezadowoloną. Wydał mi w końcu ten bilet. Jak przed koncertem pod drzwiami zobaczyłam ten dziki tłum, to pomyślałam, że chyba mój bilet komuś obiecał z nadzieją, że nie odbiorę. Niektórzy stojący pod drzwiami to myśleli, że bilet dostaną przed koncertem, a one wszystkie były rozprowadzone jeszcze przed świętami. 

Koncert był nawet fajny. Miałam dobre miejsce,  trzeci rząd z przodu. Pani sopranistka, pan bas, taki wielki chudy drągal, świetna skrzypaczka i orkiestra w świątecznych sweterkach w mikołaje i reniferki, która przyjechała ze stolicy:) Pani prowadząca koncert bardzo charyzmatyczna, cały czas uśmiechnięta, mówiąca płynnie i bez zająknienia, ale bardzo naturalnie. Zadziwił mnie jednakże jej look. To chyba brzydko tak obmawiać cudzy wygląd, ale muszę się z Wami podzielić moim zdziwieniem:) Pani miała taką damską treskę, doczepkę czy jak to się tam nazywa. Nie wiedziałam, że kobiety to jeszcze noszą w taki sposób, jak ta pani! Swoje gładkie proste włosy miała całe zgarnięte do góry, czyli odsłonięty kark i skronie, a na czubku głowy upięte to coś, strasznie kręcone i puszyste i niestety w innym odcieniu niż jej włosy własne (a raczej jej własne farbowane). Okropnie to się w sztucznym świetle odznaczało. Nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że położyła sobie na głowie gniazdo i bałam się, że jej to spadnie:) Na szyi miała wielki ciężki naszyjnik, a na ramionach szeroką futrzaną etolę. Tylko, że pani miała dość atrakcyjnych rozmiarów biust i ta etola jej się na tym biuście ułożyła i pani stała się okropnie szeroka i obfita u góry. Za to sukienkę miała tak obcisłą i błyszczącą, że odznaczał się każdy wałeczek i dość sterczący brzuszek, choć była dość wąska w biodrach. Tak się zastanawiam, czy w stolicznej operze nie mają jakiegoś stylisty, kogoś od doboru strojów ? Pani była bardzo profesjonalna i taki powinien być jej strój. No, ale nie był. I choć artystom podobno wiele się wybacza, to jednocześnie sporo się oczekuje. Natomiast pani sopranistka i pani główna skrzypaczka odziane były pięknie i gustownie.

Jednak moje serce na tym koncercie skradła pani tłumaczka migowa. Nie spodziewałam się, że można migowo tłumaczyć muzykę, a jednak! Nagrałam ukradkiem jej pracę na scenie, ale nie chcę upubliczniać cudzych wizerunków, bo widać na filmie także widzów, więc żeby pokazać na czym rzecz polega, zachęcam do wpisania w YouTube hasła "Tłumaczka języka migowego BBC" i to będzie coś podobnego, choć muzyka inna:) "Nasza" pani tłumaczka miała piękną suknię i energii za troje:) Niesamowita kobieta i niesamowita praca. 

Długiego weekendu nie miałam, bo pracowałam w sobotę i niedzielę, no i ten koncert, więc tylko jeden dzień w całości mogłam przeznaczyć na plenerową wycieczkę i padło na ROZTOCZE Nogi  jeszcze mnie bolą:) Znalazłam przy okazji maszerowania różne ślady zwierząt.

 

Ciekawe, co tak  buszowało w śniegu ?

 

To ślad wiewiórki

A co tędy szło ?

 

I tu jakiś dziwny ślad... Dzik ?

 

To chyba bażant, widziałam ich kilka

A ten duży w cieniu pod świerkiem czyj ? Bo te dwa małe to mojego 18-kilowego psa, który ślad wywąchał. Kto tam szedł, wilk czy inny duży pies ?

Koniec laby, trzy dni do pracy i następna wyprawa. Pozdrawiam zaglądających i dziękuję, że jesteście:)